عکاسی؛ هنر راوی تاریخ و زیبایی!

در دنیایی که همه چیز خیلی زود فراموش می‌شود، عکس‌ها سندی هستند که با ثبت یک لحظه، راوی تاریخ می‌شوند. لحظه کوتاهی که در قاب کوچک عکاس‌ها ثبت می‌شود، آن‌قدر قدرتمند است که می‌تواند خشم، زیبایی، ظلم، امید و اندوه نهفته در دورن خود را به چشم‌هایی که نظاره‌گر آن هستند، منتقل کند.

به گزارش آژانس خبری «تبریزمن»، عکاسی یعنی ثبت و ایجاد یک تصویر. عکاسی دارای سه جنبه علمی، صنعتی و هنری است. به عنوان یک پدیده علمی متولد شد، به شکل یک صنعت گسترش یافت و به عنوان هنر تثبیت شد. عکاسی توسط یک فرد کشف و تکمیل نشده، بلکه نتیجه تلاش افراد متعدد در زمینه‌های مختلف و اکتشافات و نوآوری‌های آنان در طول تاریخ است.

روز جهانی عکاسی
۱۹ آگوست (۲۸ مرداد) در تقویم بسیاری از کشورهای جهان به عنوان روز جهانی عکاسی نامگذاری شده است.
قدیمی‌ترین عکس ثبت شده در تاریخ عکاسی تصویری است که نیسفور نیپس، اشراف‌زاده فرانسوی در سال ۱۸۲۶ با فرایندی که خود آن را هلیوگرافی نامید از چشم‌انداز پنجره اتاقش گرفت. چند سال بعد یک فرانسوی دیگر به نام لوئی داگر در سال ۱۸۳۷ به فناوریی دست یافت که تصویری مثبت، مستقیم و پایدار بر صفحه نقره‌اندود ثبت می‌کرد. او فناوری خود را داگروتیپ نامید که در تاریخ عکاسی به عنوان نخستین شیوه عملی ثبت تصویر شناخته می‌شود.

در ژانویه ۱۸۳۹ آکادمی علوم فرانسه داگروتیپ را به عنوان یک اختراع فنی به ثبت رساند. ولی چند ماه بعد دولت فرانسه که به اهمیت این اختراع پی برده بود با تخصیص مقرری ماهانه برای داگر و شریکش، از آنان خواست در یک گردهمایی در پاریس در ۱۹ آگوست ۱۸۳۹ جزئیات فنی داگروتیپ و چگونگی کارکرد این فرایند را برای عموم شرح دهند. دولت وقت فرانسه در آن روز، اختراع جدید یعنی «عکاسی» را به عنوان هدیه‌ای رایگان به تمام جهان اعلام نمود و این نخستین رونمایی عکاسی برای عموم مردم بود؛ یعنی نقطه آغاز رشد این فن و هنر در جهان.

ظاهرا پیشنهاد نامگذاری ۱۹ آگوست – زمان نخستین رونمایی عکاسی برای عموم – به عنوان روز جهانی عکاسی، نخستین بار توسط انجمن‌های عکاسی در آمریکا اعلام شد. ولی شورای عکاسی بین‌المللی هند در سال ۱۹۹۱ نخستین نهادی بود که این روز را رسما به عنوان روز جهانی عکاسی جشن گرفت.
بدلیل نبود یک نهاد واحد بین‌المللی همه‌گیر برای هماهنگ نمودن امور، قوانین و رویدادهای مرتبط با عکاسی در جهان، نامگذاری ۱۹ آگوست بعنوان «روز جهانی عکاسی» برای بسیاری از عکاسان در کشورهای مختلف ناشناخته مانده است.

معرفی انواع شاخه های عکاسی

عکاسی معماری
در عکاسی معماری از آثار معماری و ساختمان‌ها عکسبرداری می‌شود. در این عکاسی، دو فاکتور زاویه دید و نوع لنز مهم‌اند، زیرا معمولاً آثار معماری بزرگ هستند و عکاس هم نمی‌تواند به اندازه کافی از آن‌ها فاصله بگیرد؛ به همین دلیل لازم است که زاویه دید لنز زیاد باشد.

عکاسی اجسام بی‌جان
عکاسی اجسام بی‌جان شاخه‌ای از هنر عکاسی است که به ثبت تصویر از اشیای بی‌جان و معمولاً غیرمتحرک و اشیای محیط پیرامون می‌پردازد. عکاسی از اجسام بی‌جان در حقیقت جزو سبک‌های مشکل عکاسی محسوب می‌شود، عکاسان این سبک باید توانایی نورسنجی دقیق را داشته و از ذوق ترکیب‌بندی بالایی برخوردار باشند.

عکاسی ورزشی
در عکاسی ورزشی از صحنه‌های ورزشی و ورزشکاران عکس‌برداری می‌شود. در این نوع عکاسی، تجهیزات و ابزارها نقش مهمی دارند، زیرا سوژه متحرک است و عکاس هم از صحنه دور است. بنابراین داشتن لنزهای قدرتمندی همچون تله و زوم لازم است.

عکاسی پرتره
در عکاسی پرتره از چهره انسان عکسبرداری می‌شود. در این نوع عکاسی، تمرکز عکس بر روی چهره اشخاص است. پرتره تنها یک عکس ساده نیست، بلکه نمایانگر افکار، اخلاق و خصوصیات فردی سوژه‌است.

عکاسی از طبیعت
در عکاسی طبیعت، گیاهان، جانوران، کوه‌ها یا صخره‌ها به نحوی ثبت می‌شود که در آن هیچگونه اثر مستقیم یا غیرمستقیمی از حضور انسان دیده نشود. گیاهان پرورش داده شده از سوی انسان، راه‌ها، حیوانات اهلی یا حیوانات وحشی خارج از محیط‌زیست اصلی خود، هیچ‌یک در عکس طبیعت نباید حضور داشته باشند.

عکاسی حیات‌وحش
عکاسی حیات وحش که در آن از حیوانات و جانوران عکسبرداری می‌شود، نیازمند دانش بالا و تجربه فراوان در زمینه عکاسی و آشنایی با رفتار حیوانات گوناگون است. عکاسان باید توان اثبات طبیعی بودن تصاویر را داشته باشند.

 عکاسی نجومی
در این شاخه به وسیله تلسکوپ و با روش‌های مختلف از ستاره ها و سیارات عکسبرداری می‌شود. زمان نوردهی این عکس‌ها معمولاً از چند دقیقه تا چند ساعت، متفاوت است. البته با دوربین عکاسی و با هر لنزی می‌توان از ستاره‌ها و سیاره‌های نزدیک عکس گرفت.

عکاسی از مناظر
عکاسی از مناظر، به عکاسی از جهان پیرامون می‌پردازد، حضور انسان یا عناصر انسانی، در این سبک محدودیتی ندارد. توانایی در دیدن زیباترین ترکیب‌بندی در منظره و تصور آنچه در چاپ نهایی چگونه به نظر می‌رسد و همچنین انتقال الهام عکاس به بیننده از مهمترین ماهیت‌های عکاسی منظره‌است.

عکاسی خبری
عکاسی خبری یا فتوژورنالیسم به عکس‌هایی گفته می‌شود که پبام و هدف اصلی آنها خبررسانی است. عکاسان خبری، همان نویسندگان مقاله و مخبران خبر به وسیله تصویر یا همان عکس هستند. عکاسی خبری هنری است که برای قصه‌گویی عکاسانه به کار گرفته می‌شود تا زندگی را مستند کند.

عکاسی شب
عکاسی در شب، به عکاسی در فضای آزاد در ساعات شب گفته می‌شود. در عکاسی شب، معمولاً از دیافراگم‌های بسته و زمان‌های نوردهی طولانی استفاده می‌کنند.

عکاسی ماکرو
عکاسی ماکرو شاخه‌ای از عکاسی است که از نمای نزدیک و بطور معمول از سوژه‌های کوچک عکسبرداری می‌کند. بطور کلاسیک، سوژه موجود در یک تصویر ماکرو بزرگ‌تر از اندازه آن در طبیعت است. به هر شکل، امروزه تصویربرداری ماکرو، تهیه تصویر از سوژه در ابعاد بزرگتر و واضح‌تر از آن چیزی است که در حیات دیده می‌شود.

عکاسی صنعتی
عکاسی صنعتی معمولا به سفارش یک سازمان صنعتی صورت می‌پذیرد و به ثبت فرایندهای تولید، محصولات، سازمان کار، کارکنان و یا تجهیزات سازمانی می‌پردازد. عکس صنعتی ممکن است با مقاصد داخلی (به عنوان مثال اداری و یا روابط صنعتی) و یا خارجی (به عنوان مثال تبلیغات یا روابط عمومی) بکار گرفته شود.

اشتراک این خبر در :